راهنمای زوج ها در برقراری ارتباط

دستور جلسه‌ی پنهانی که ما اغلب تجربه می‌کنیم، درباره ی زن، و پدر و مادر شوهر است. در این شرایط زن احساس می‌کند که از سوی پدر و مادر همسرش به او توهین می‌شود، آنها او را دوست ندارند، طرز کارکردنش را دوست ندارند و فکر نمی‌کنند که او برای پسرشان زنی به اندازه‌ی کافی خوب باشد. از سوی دیگر پدر و مادر شوهر معمولا این‌طور استنباط می‌کنند که حرف‌ها و رفتارشان به درستی درک نمی‌شود و احساس می‌کنند هر تلاشی که برای بهتر کردن این رابطه می‌کنند، بی‌حاصل است و از آن برداشت بد می‌شود. آنان اندوهگین هستند و احساس می‌کنند میان آن‌ها و پسرشان فاصله افتاده است. در این میان پسر هم احساس می‌کند که به‌شکلی گیر افتاده است و از دو طرف کشیده می‌شود. پسر دوست دارد میان پدر و مادر و زنش صلح و دوستی برقرار شود. پسر احساس می‌کند که مرتب میان زن، و پدر و مادرش در نقش واسطه ظاهر می‌شود. او فکر می‌کند: «اگر آن‌ها به حرف یکدیگر گوش بدهند، هر دو طرف منطقی هستند. من می‌خواهم آن‌ها یکدیگر را دوست داشته باشند.» از طرف دیگر زن، و پدر و مادر احساس می‌کنند که مرد به آن‌ها بی‌اعتنایی می‌کند، همه از او عصبانی هستند و او در تله گیر کرده است. خواسته‌ی پنهان زن معمولا این است «تو از آن کدام خانواده هستی؟ آیا شوهر من هستی یا پسر پدر و مادرت.» او شوهرش را در نقش یک واسطه این‌گونه ارزیابی می‌کند که در کار میانجیگری جانب پدر و مادرش را می‌گیرد و از آن‌ها حمایت می‌کند! اما در کنار این دستور جلسه و باور پنهان زن؛ باور پنهان مرد بر این روال است که «تو به من توجه نداری. اگر به من علاقه‌مند بودی سعی می‌کردی با پدر و مادر من رابطه‌ی خوبی برقرار کنی.»