عشق های خنده دار

وجه تمایز مجموعه‌داستان‌های عشق‌های خنده‌دار در این است که این کتاب‌نه در تبعید بلکه در وطن نوشته شده است. کوندرا در این اثر، قهرمانانه حمله به زشتی‌ها و نابهنجاری‌های یک جامعه‌ی توتالیتر را درست در زیر تیغ و طناب سانسور و خفقان آغاز کرد. شاید به همین دلیل برای آنچه پیش از 1958 نوشته، شخصاً ارزشی قائل نیست. کتاب عشق‌های خنده‌دار متنی است هنرمندانه غنی از فلسفه، بدبینی و شوخ‌طبعی. موضوع اصلی این کتاب درباره‌ی عشق است اما نه از آن عشقی که عادت به خواندنش داریم زیرا عشق‌‌های خنده‌دار مجموعه ‌داستانی عاشقانه نیست، بلکه به تصمیم‌ها و اتفاق‌های ساده‌ای می‌پردازد که زندگی آدم‌های فضای داستان را به ماجراهای پیچیده‌ای می‌کشاند. انگار همه‌چیز از یک شوخی آغاز می‌شود و قهرمانان در مسیر بی‌‌بازگشتِ راهی که رفته‌اند، فقط می‌توانند به امید رهایی پیش بروند. جالب این‌که، زندگی آن‌ها را به درون می‌کشد و هرچه تلاش می‌کنند، کلاف سردرگم زندگی‌شان بیش‌تر پیچ می‌خورد. در این میانه نیز فضای امنیتی و سلطه‌گر جامعه‌ی کمونیستی به جان آن‌ها می‌افتد و هر مفری را بر ایشان می‌بندد.