ظرافت دل (اسرار دل)

بسیاری از آمال حتی تصورات یا قابلیت عاشقانه ما در نزدیکی یا دوری‌مان از عقل اول ارسطویی (خدا) معنا می‌یابد، به کمال می‌رسد یا به صحت این که گمان‌های دور و دراز چقدر حقیقت داشتند و این حقیقت چقدر در ساخت وجودی روحش ضروری بود پی می‌برد و آنگاه دست به دامان آفرینش می‌شود تا پس از تجربه، آنچه از خود پنداشته بود را در آنچه از خود یافته است گم کند و دیگر بار در کمال حقیقی خود که همان کمال آرزوی عاشقانه خویشتن است متولد شود. و بدین ترتیب او در برابر همه غم‌ها نیز مصون می‌شود: به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد گر اعتماد به الطاف کردگار کنید حافظ