گستره ی خیال 4 (نمایش نامه های دهه ی 80:یوزف کا)

دست‌یار: دنبال چی می‌گردی، یوزف کا؟ یوزف: خیال کردم... دست‌یار: چی؟ خیال کردی من به این راحتی می‌میرم؟ یوزف: تو کی هستی؟ دست‌یار: خوب نیگام کن، یوزف کا! من رو نمی‌شناسی؟ معاون مدیر اداره‌ت. یوزف: یادم نمی‌آد. دست‌یار: تو امروز اداره نیومدی، یوزف کا! چرا؟ یوزف: مگه ساعت چنده؟ ...هنوز وقت اومدن به اداره نشده. دست‌یار: من امروز تو رو از اداره اخراج کردم. اخراجت کردم... تو به من تیر زدی! یوزف: اون به تو تیر زد. دست‌یار: کی یوزف کا؟ کی؟ یوزف: یادم نمی‌آد. دست‌یار: همیشه دلت خواسته، جای من باشی! یادت نمی‌آد؟ یوزف: نه... داره ازت خون می‌ره. دست‌یار: یوزف کا، یوزف کا! تو هیچ‌چی نمی‌فهمی! از کدوم زخم من داره خون می‌ره، هان؟ کدوم زخم؟ یوزف: داره از من خون می‌ره. دست‌یار: همیشه همه‌چی رو دیرتر از اونی که باید بفهمی، می‌فهمی، یوزف کا! یوزف: من تیر خوردم. دست‌یار: دارم می‌بینم. یوزف: حالا باید چی‌کار کنم؟ دست‌یار: چی‌کار می‌تونی بکنی؟ تیر از تو سینه‌ت رد شده، دنده‌هات رو خورد کرده، رگات پاره شده‌ن. خون به جای اینکه به قلبت بریزه، داره این ملحفه‌ها رو سرخ می‌کنه. تو کاری غیر مردن نمی‌تونی بکنی، یوزف کا؟ یوزف: یعنی من می‌میرم؟ دست‌یار: تو مُردی یوزف کا! تو مردی!