گستره ی خیال 1 (نمایش نامه های دهه ی 80:روز رستاخیز)

تادئوش: آرزوی کاری را دارم که از انجام آن برنمی‌آیم. و رؤیایی در سر دارم که نمی‌تواند وجود داشته باشد؛ حقیقتی ناگهانی و فراگیر. و چه حقیقتی و چه معنایی بزرگ‌تر از این‌که همه‌چیز را خود ما آفریده‌ایم؛ نه در هفت روز مبارک، که در قرن‌های شوم رمزها و رازها. و ما همه ‌چیزمان را با محنت و درد و رنج آفریدیم؛ قدرت و مهربانی، رنج و امید، عشق و محنت و خدا. و این ‌همه را آفریدیم تا ما را از شیطان و جهان و خودمان حفاظت کنند. من امروز که این‌جا ایستاده‌ام، به یقین می‌گویم همه‌ی آن‌چه را که ساخته‌ایم، اینک به‌ دست ویرانی‌ست. چراکه دجال بر زمین نازل شده است. من کابوس او را دیده‌ام؛ او با من سخن گفته است. دجال اینک خود را در میان همه‌ی شما و من، تقسیم کرده است. دیگر منتظر آمدن دجال ‌نباشید! او همین حالا میان شما و من است؛ این‌جا، روی زمین. دجالی آبکی، خُرد و خمیر که به پاره‌ها و دانه‌های ریز بدل شده است. دجال اینک در هر یک از ما مسکن گزیده است؛ در من، در شما. دجال خودش را به خورد همه‌ی شما و من داده است؛ و به همین دلیل است که دیگر وجود ندارد.