دسته بندی : جامعه شناسی - مقاله

دانش محلی

(مقاله ها و خطابه های قوم شناسی)
نویسنده: کلیفورد گیرتس
مترجم: محسن ثلاثی
350,000
برای خرید وارد شوید
مشخصات
تعداد صفحات 384
شابک 9786004057004
تاریخ ورود 1400/10/19
نوبت چاپ 2
سال چاپ 1402
وزن (گرم) 592
قیمت پشت جلد 350,000 تومان
کد کالا 109909
مشاهده بیشتر
درباره کتاب
کتاب دانش محلی، اثر کلیفورد گیرتس است با ترجمه‌ی محسن ثلاثی و چاپ انتشارات ثالث. کتاب پیش رو که به قلم انسان‌شناس برجسته‌ی آمریکایی «کلیفورد گیرتس» به رشته‌ی تحریر درآمده است، در تلاش است تا با بهره‌گیری از قانون در سه سنت حقوقی اسلامی، ایندیایی و مالایی- اندونزیایی، به بررسی و تعریف قانون چیست؟ بپردازد. کتاب حاضر درباره‌ی ماهیت فهم انسان‌شناختی سخن می‌گوید و واقعیت و قانون را در چشم‌اندازی مقایسه‌ای در سه سنت یادشده مورد نقد و بررسی قرار می‌دهد. مولف در این نگارش انواع گوناگونی از شیوه‌هایی را بیان می‌کند که انسان‌ها با کنش خود و نحوه‌ی اندیشیدن زندگی‌شان را می‌سازند و سروسامان می‌دهند.
بخشی از کتاب
از مقایسه زندگی اجتماعی با نمایش، برای مدتی بسیار طولانی به‌گونه‌ای گهگاهی استفاده می‌شده است؛ مانند تشبیه جهان به صحنه نمایشی که ما آدم‌های بیچاره در آن نقش ضعیفی را با افاده بازی می‌کنیم، و نظایر آن. دست‌کم از دهه 1930، اصطلاحات صحنه نمایش (به‌ویژه «نقش») یکی از دستمایه‌های گفتمان جامعه‌شناختی بوده است، ولی آنچه به نسبت نوپدید ولی در ضمن مسبوق به سابقه بوده است، دو چیز است: نخست این قضیه که قیاس تمثیلی هنوز به معنای گسترده و نظام‌مندانه معمول نشده، بلکه به سبکی جسته و گریخته گهگاه به آن اشاره‌هایی می‌شده است، و دوم این‌که این نوع قیاس دیگر کم‌تر به‌عنوان «یک نوع معرکه‌گیری» مبتذل و تقلیدی عموما به کار می‌رود و برخلاف نظر ویکتور ترنر انسان‌شناس که آن را یک ساخت قلابی نامیده است، بیش‌تر در قالب یک نمایش ساختمندانه و جدی از آن استفاده می‌شود. البته این دو نوع تحول قیاس تمثیلی به هم پیوسته‌اند. نظر ساختمندانه درباره ماهیت تئاتر که به‌عنوان یک پدیده ساختگی به آن نگاه می‌کند، به یک نوع چشم‌انداز نمایشی در علوم اجتماعی دلالت می‌کند که بیش تر به رفت‌وآمدهای ما در این صحنه و نقش جزئی و به کاهدان زدن‌ها و تظاهرات عاشقانه ما در نمایش توجه دارد. این نوع دلالت می‌تواند به جهان سیرک اشاره داشته یا نداشته باشد و ما ممکن است در این صحنه سایه‌های متحرک باشیم یا نباشیم، ولی جدی گرفتن قیاس تمثیلی نمایش به معنای آن است که در پشت یک چنین گوشه و کنایه‌های آشنا به دنبال تمهیداتی نمایشی هستیم که جهان جمعی انسان‌ها را می‌سازند. مشکل و نیز حسن قیاس‌های تمثیلی در این است که هردوی این جهت‌گیری‌ها را در بر می‌گیرند و به هم پیوند می‌دهند.
نظرات کاربران
افزودن نظر

هنوز هیچ دیدگاهی ثبت نشده است