استخوان ها و شکارچی بی وقفه

مرد را صبح روی تخت‌اش پیدا کردند/ یک اسکلت را با هیجان بغل کرد/ نفسش بند آمد و مرد/ مامور تحقیق صحنه‌ی جرم، فرضیه داد:/ دیوانه‌ای که از قفس پرید/ اما من که شاعر این صحنه هستم/ می‌دانم اسکلتی که بغل کرده بودم/ از آن زنی است/ که حالا از این‌که شاعری برای استخوان‌هایش مرده است/ لبخند می‌زند