دیوان سلطان ولد

سلطان ولد ( 623-712ق) فرزند ارشد مولانا، در سرودن شعر عرفانی پیرو پدر خویش بود. او در حفظ و تداوم میراث فکری و عرفانی پدرش نقش مهمی داشت و خود شاعر و نویسنده‌ای صاحب‌سبک بود. دیوان سیزده‌هزار بیتی سلطان ولد که تصحیح انتقادی آن با اشعاری نویافته و برپایه‌ی معتبرترین نسخه‌های کهن (از جمله نسخه‌ای با اصلاحات شخص سراینده) عرضه شده، دارای دو بخش است. در بخش نخست 935 شعر آمده که اغلب آن‌ها غزل است و در میانشان قصیده و قطعه و مثنوی و ترجیع‌بند هم دیده می‌شود و بخش دوم دارای 458 رباعی است. مضامین اشعار جاگرفته در دیوان سلطان ولد عرفانی، عاشقانه و اخلاقی است.