خسیس

قهرمان خسیس مردی است هارپاگون‌نام و در تمام آثار مولی‌یر قیافه‌ای که به اندازه‌ی قیافه‌ی این مرد خسیس زنده و جاندار و هول‌انگیز باشد وجود ندارد و باآنکه در هر سطر و هر جمله‌ی این نمایشنامه کاملا محسوس است که سرتاپای مولی‌یر در مقابل خست و لئامت هارپاگون از یک حس تنفر و انزجار آمیخته با ترحم می‌لرزد، با این‌همه وی مغلوب احساسات خود نگردیده و موجودی چنان حقیقی و واقعی آفریده که بدن انسان از دیدن آن به لرزش درمی‌آید و معلوم می‌شود که دست توانای مولی‌یر چگونه به کمدی جنبه‌ی درام داده است. وقتی پرده می‌افتد انسان باز مدتی خود را در مقابل هارپاگون خسیس و مال دوست می‌بیند که اسیر سرپنجه‌ی لئامت است و این صفت زشت و پلید را تا به سرحد جنون رسانده است. انسان درعین‌حال که از ملاحظه و تماشای چنین موجودی مانند اشخاص عصبانی‌مزاج قاه‌قاه می‌خندد، در باطنْ خود را دستخوش پریشانی و تشویش و وحشت درونی می‌بیند.