قتل های الفبایی

یادت هست چند روز پیش چه سوالی از من کردی؟ گفتی: «اگر همان‌طور که یک غذا سفارش می‌دهی بتوانی یک جنایت سفارش بدهی، چه جنایتی سفارش می‌دهی؟» از این شوخی او خوشم آمد و گفتم: - اجازه بده یک نگاه به صورت آنها بیندازم. سرقت؟ جعل اسناد؟ نه، اینها خیلی آبکی است. قتل خوب است -جنایت خونین- البته با مخلفات. - و طبیعتا با پیش‌غذا. - خب، قربانی کی باشد؟ زن یا مرد؟ به نظرم بهتر است -یک آدم‌حسابی. یک امریکایی میلیونر. نخست‌وزیر. صاحب امتیاز روزنامه. و صحنه‌ی جنایت ... یک کتابخانه‌ی قدیمی چطور است؟ خیلی هم خوب است. از نظر محیط، هیچ‌جا بهتر از آنجا نیست. اسلحه چی؟ ... اسلحه می‌تواند خنجری باشد که تیغه‌اش خمیدگی جالبی دارد. یا یک آلت قتاله‌ کُند ... یا یک مجسمه سنگی. پوآرو آهی کشید. گفتم: - و البته سم... اما مسموم کردن دیگر خیلی تخصصی است. یا یک تیراندازی پر سر و صدا با اسلحه در شب.