شب ایگوانا (نمایشنامه)

آثار تنسی ویلیامز دلایل سرخوردگی انسان معاصر را برملا می‌کند. این نویسنده‌ی بحث‌انگیز، به‌دلیل تصویر نافذ و درعین‌حال ترحم‌آمیزی که از ژرفای روح انسان ارائه داده، تحسین جهانیان را برانگیخته است. در سال 1962 نمایش‌نامه‌ی شب ایگوانا جایزه‌ی مجمع منتقدان نیویورک را از آن ویلیامز کرد. تقریبا تمامی منتقدان آثار ویلیامز معتقدند که شبِ ایگوانا آخرین نمایش‌نامه‌ی بزرگ تنسی ویلیامز است. این نمایش‌نامه هم از نظر منتقدان و هم از نظر گیشه موفق بوده است. این نمایش‌نامه که بازتابی از اعتقاد نویسنده به تاب‌آوری در مقابل ناملایمات زندگی است، تصویری از شبی بارانی در هتلی متعلق به زنی که همسرش را از دست داده با مهمانان هتل و ایگوانایی بسته شده به ایوان می‌آفریند و فرازونشیب و ماجراهایی را که آن‌ها تجربه می‌کنند، به تماشا می‌گذارد.