گناهکار (2جلدی)

-یعنی مطمئن باشم که سر یه ماه آزادم و دست شایان هم بهم نمی‌رسه؟! -مطمئن باش. حالا چی؟ تصمیمت چیه؟ سکوت کردم. تصمیم سختی نبود، حس می‌کردم می‌تونم بهش اعتماد کنم. هم نگاهش و هم نوع بیانش این اعتماد رو توی قلبم ایجاد می‌کرد. به دلم که رجوع کردم، می‌گفت بگو قبوله. عقلمم همینو می‌گفت. قضیه‌ی شایان واسه‌ی من شده یه کابوس. اینکه از دستش خلاص شم آرزومه؛ ولی خلاص بشم دست از سرش بر نمی‌دارم. اون خانواده‌ی منو ازم گرفت. مادرم، پدرم و برادرم! و حالا منی که موندم، باید تقاص خون اونا رو از این نامرد پس بگیرم. -باشه من حرفی ندارم. این یه ماه رو هم صبر می‌کنم. سرشو به آرومی تکون داد. دستاشو گذاشت روی میز و کمی به جلو خم شد. -مطمئن باش تصمیم درستی گرفتی. -ولی به شرطی که توی این مدت شما کاری نکنی از تصمیمم پشیمون بشم. فهمید چی می‌گم. گره‌ی ابروهاش محکم‌تر شد، یا بهتره بگم اخماش حسابی رفت توی هم.