شازده حمام 4

این آخرین باری بود که طه به جبهه رفت. یعنی بعد از داعش، جنگی نبود. چه بهتر که هرگز جنگ نباشد. طه در نوروز 1398 به من گفت شصت سال دارم. خدا را شکر، دیگر جنگ نیست. صلح و آرامش است. اما طه و هزاران شجاع و دلیر، نگران هستند. نگرانی عمده آن‌ها از سوی تندروهاست. تندروهای چپ و راست؛ اما مهم‌ترین نگرانی آن‌ها از تندروهای اسلامی نزدیک به داعش و القاعده است. در کردستان عراق با هرکسی صحبت کردم، می‌گفت نگرانی اصلی‌اش از اسلام‌گرایان نزدیک به داعش است. در خیابان‌ها می‌شود آثار این تندروها را دید. در خیابان‌های سلیمانیه می‌شود جوانانی را دید که از ظاهرشان معلوم است چه فکر می‌کنند. مهم ترین کاری که اقلیم کردستان باید بکند، فرهنگ‌سازی است، فرهنگ‌سازی و فرهنگ‌سازی. ترویج فرهنگ انسانیت و انسان‌دوستی، ترویج صلح و دوستی، همزیستی مسالمت‌آمیز، گفتگو و مذاکره. فرهنگ‌سازی حتی از ساخت اتوبان و بیمارستان هم مهم‌تر است. چون اگر تندروها قدرت بگیرند هرچه هم ساخته شده، خراب می‌کنند و یا در جنگ خراب می‌شود. مگر خود صدام چه کرد؟ هرچه ساخته بود با جنگ‌هایی که راه انداخت، نابود شد. همه مردم به‌خصوص جوان‌ها باید بدانند این آزادی و امنیتی که امروزه در کردستان عراق وجود دارد، به چه قیمتی به دست آمده است. باید نظارت کامل به جریان‌های تندرو داشت. آن‌ها مثل خوره (جذام)، مثل موریانه نفوذ می‌کنند. بچه‌ها را در مدارس و حوزه‌های علمیه و موسسات دینی مربوط به خود مغزشویی می‌کنند. حرف‌های قشنگ می‌زنند. حرف‌های خدایی و بهشتی می‌گویند؛ اما عمل آن‌ها شیطانی و جهنمی است. اگر توسعه، توام با عدالت اجتماعی نباشد، اگر توسعه منجر به اختلاف طبقاتی شود، زمینه مساعدی برای تندروها به وجود می‌آید.