ماتیلدا (رولددال)

|پدر، تو چه‌طور به دختر نابغه‌ات می‌گویی: بی‌شعور!| پدر و مادر ماتیلدا لقب‌های زشتی به دخترشان داده‌اند: حقه‌باز! احمق! بی‌شعور! دروغگو! اما اتفاقاً ماتیلدا یک دختر کوچولوی نابغه است. پس باید دید که چه‌طور می‌تواند روی دست پدر و مادرش بلند شود و به مدیر مدرسه بفهماند که استعداد و قدرتی کاملاً استثنایی دارد. رولد دال می‌نویسد: «اگر می‌خواهید دنیا را از دریچه‌ی چشم کودکان ببینید، چهار دست و پا روی زمین زانو بزنید و به بزرگسالانی که بالای سرتان چشم‌غره می‌روند و به شما امرونهی می‌کنند، نگاه کنید.» رمان ماتیلدا اولین بار در سال ۱۹۸۸ منتشر شد و آخرین کتاب بلند کودکانه‌ای است که رولد دال قبل از مرگش نوشت. این داستان درباره‌ی قدرت کتاب، یادگیری، خلاقیت و شجاعت است. ماتیلدا قهرمان این کتاب در سه‌سالگی به خودش خواندن را می‌آموزد. در چهارسالگی، آثاری از چارلز دیکنز، شارلوت برونته، جین آستن، ارنست همینگوی، جورج اورول و بسیاری دیگر را می‌خواند. درحالی‌که ماتیلدا شیرین و دوست‌داشتنی است، پدر و مادرش فکر می‌کنند که او فقط یک مزاحم است. آن‌ها نادان و سنگدل‌اند تا جایی که با رفتارهای بی‌رحمانه‌شان این دختر خوش‌رفتار و مؤدب را وادار می‌کنند که شیطنت کند؛ ماتیلدا توی کلاه پدرش چسب می‌ریزد یا رنگ موی مادرش را در قوطی واکس موی پدرش می‌ریزد. او این‌گونه از والدین بی‌مهرش انتقام می‌گیرد، خانم ترانچبولِ بدجنس - مدیر قلدرِ مدرسه‌اش - را شکست دهد و...