پنجره ی مخفی،باغ مخفی (داستان جهان152)

سیم را با انگشتانش کشید تا سوکت آن را بگیرد، و چرخید تا آن را درون پریز فرو کند... و بعد ناگهان نگاهش خشک شد. از اینجا می‌توانست پنجره‌ی کوچک سمت چپ در را ببیند. از این زاویه می‎توانست ایوان پشت خانه را ببیند، همان جایی که جناب شوتر مرموز، دست‌نوشته را زیر قطعه‌سنگی قرار داده بود. هم‌چنین می‌توانست محفظه‌ی آشغال را هم مشاهده کند، جسمی روی آن قرار داشت. در حقیقت دو جسم، شیئی سفید و شیئی سیاه. جسم سیاه‎رنگ بسیار آشفته به نظر می‎رسید؛ برای لحظه‎ای دلهره‎آور، مورت احساس کرد، که عنکبوتی غول‎پیکر روی آن چمباتمه زده. سیم تلفن را انداخت و به سرعت سراغ چراغ ایوان رفت و آن را روشن کرد. بعد برای مدت زمانی - نمی‌دانست برای چه مدت، و اهمیتی هم به آن نمی‎داد - قدرت هرگونه جنبش و حرکتی از او گرفته شد. چیز سفید، برگه کاغذی بود - برگه‎ای کاملا مرتب در ابعاد 11*5/8 که روی آن چیزی نوشته شده بود. با وجود این که محفظه‎ی زباله، شیرین، پانزده فوت از جایی که مورت در آن ایستاده بود دورتر بود، اندک کلماتی که روی آن بود با خط درشت نوشته شده بود و به‎ راحتی می‎توانست آن را بخواند. فکر کرد که شوتر برای نوشتن این جملات باید از یک مداد با نوک بسیار نرم استفاده کرده باشد، یا از تکه‎ای زغال. به خاطر داشته باش، فقط 3 روز فرصت داری. من با کسی شوخی ندارم. متن نوشته شده، این بود. چیز سیاه‎رنگ بامپ بود. شوتر به طور قطع، گردن گربه‎ی بیچاره را قبل از میخکوب‌کردنش توسط پیچ‎گوشتی، که از ابزارهای خود مورت بود، شکسته بود.