نیما یوشیج (شعر زمان ما 5)

کتاب پیش رو ضمن ارائه‌ی مطالبی پیرامون نیمایوشیج و آثار او، مجموعه‌ای از سروده‌هایش را به مخاطب عرضه کرده است. نیما کوشید تجربه‌ی چند نسل از شاعران برجسته‌ی فرانسوی را در شعر فارسی بارور سازد. او توانست شعر کهن فارسی را که در شمار پیشروترین شعرهای جهان بود ولی در چند قرن اخیر کارش به دنباله‌روی و تکرار رسیده بود، با شعر جهان پیوند زند و بار دیگر جای والای شعر فارسی را در خانواده‌ی شعر جهان به آن بازگرداند. نیما توانست عقاید متفاوت و گاه متضاد برخی از بزرگان شعر فرانسه را یکجا در خود جمع کند و از آن‌ها به سود شعر فارسی بهره گیرد. او عقاید و اصول شعری «مالارمه» که طرفدار عروض و قافیه بود را در کنار نظر انقلابی «رمبو» که خواستار آزادی کامل شعر بود، قرار داد و با پیوند و هماهنگی بین آن‌ها «شعر سپید» خود را به ادبیات ایران عرضه کرد. او از نظر زبان‌شناسی ذوق شعری ایرانیان را تصحیح کرد و با کاربرد کلمات محلی دایره‌ی پسند ایرانیان را در بهره‌برداری از زبان رایج و جاری سرزمینش گسترش داد. او یکی از بزرگان شعر فولکلور ایران شمرده می‌شود.