خطاهای شناختی و اشتباهات تشخیصی در پزشکی (راهنمای نمونه محور برای تفکر نقادانه در پزشکی)

سـوگیری‌های شـناختی الگوهای فکری نظام‌مند، ناخـودآگاه و خودکاری‌اند کـه تفکـر را آشـفته و به سـمت خطـا رهنمون می‌کنند. منشـأ بسـیاری از این سـوگیری‌ها اسـتفاده از راهنمونی‌هایـی اسـت کـه میان‌برهایـی ذهنـی بـرای حـل مسـئله بـه حسـاب می‌آینـد. اسـتفاده از ایـن قواعـد سرانگشـتیِ فکـر، خصوصـاً در شـرایطی کـه تصمیم‌گیـری بایـد در زمانـی کوتـاه صـورت گیـرد، اجتناب‌ناپذیـر اسـت و زندگـی روزمـره بـدون آن‌هـا عمـلاً ناممکن. استفاده از راهنمونی‌های ذهنی در پزشکی نیز شایع است و پزشکان باتجربه معمولاً از آن‌ها برای ارزیابی وضعیت بیمار، ارائه‌ی تشخیص بالینی و شروع درمان مناسب بهره می‌برند. به‌ویژه، در شرایط اورژانسی، پزشکان باید از راهنمونی‌های آنی استفاده کنند تا بتوانند به تصمیم‌های درست دست یابند. اما استفاده از این میان‌برهای ذهنی گاه ممکن است به بروز خطاهای تشخیصی و درمانی بینجامد. قابلیت کلیدی‌ای که پزشکان باید در کنار استفاده‌ی بهینه از این ابزارها کسب کنند طرح این پرسش است که: «چه حالت دیگری ممکن است برقرار باشد؟». کتاب حاضر طیف گسترده‌ای از سوگیری‌ها و خطاهای شناختی را در حوزه‌ی پزشکی، از خلال مثال‌ها و نمونه‌های بالینی، بررسی می‌کند و روش‌های مصون نگه داشتن ذهن را از آن‌ها به بحث می‌گذارد.