دیوان حامدی اصفهانی

کتاب دیوان حامدی اصفهانی دربردارنده‌ی بیش از هفت هزار و سیصد بیت شعر از سده‌ی نهم هجری قمری است. از حیث نسخه‌شناسی، دیوان حامدی از نوادر آثار فارسی به شمار می‌رود، از دیوان دو نسخه در دست است که هر دو را با اختلاف چند سال و با اعمال اصلاحاتی، خود شاعر کتابت کرده است. حامدی را نمی‌توان در شمار عارفان عصر خود جای داد، ولی هم خود مدعی آن است که “علم و عرفان” به او اعطا شده و هم در سرتاسر دیوانش مفاهیم، موضوعات، تعالیم و اصطلاحات عرفانی موج می‌زند. بر این اساس دیوان حامدی، یکی از آثار غنی ادب فارسی از حیث “صوفیانه” است.