تربیت باید تمدن ساز باشد (تبیینی از چرایی،چیستی و چگونگی تربیت،با توجه به منظومه تربیتی رهبر ...)

بعد از فهم «مهم، فوری و با اولویت»بودن امر تربیت، یکی از سؤالاتی که پاسخ‌گویی به آن ضروری است، بررسی رویکرد و جهت تربیتی است. طبیعتاً می‌شود رویکردهای مختلفی به امر تربیت داشت؛ مثلاً رویکرد ما به امر تربیت ممکن است نخبگانی باشد. بدین معنا که تمام اقدام تربیتی‌مان اعم از اصول، شیوه‌ها، برنامه‌ها و... در جهت تربیت نخبگان باشد. یا ممکن است رویکردمان تربیت جسمانی باشد و بخواهیم انسان‌هایی تربیت کنیم که جسم سالم و قوی دارند. برای تحقق چنین امری چه کارهایی باید صورت پذیرد؟ یا ممکن است رویکرد ما مهارت‌محوری باشد یا رویکردمان در تربیت، اخلاقی باشد. طبیعتاً یکی از اقدامات بسیار مهم قبل از ورود به امر تربیت، انتخاب رویکرد و جهت‌گیری‌مان در تربیت است. اگر بخواهیم رویکردی جامع، چه از لحاظ کمّی و چه از لحاظ کیفی در امر تربیت داشته باشیم، امروزه کدام رویکرد پاسخ‌گوی نیاز تربیتی جامعه است؟ امروز جامعه ما و ایران اسلامی، چشم‌انداز مشخصی در مسیر خود قرار داده است. عنوان این چشم‌انداز که بارها در بیان رهبر شهید بیان شده است در یک مفهوم، «تمدن نوین اسلامی» است.