زنده به گور

«زنده‌به‌گور» (Buried Alive) رمانی طنزآمیز از آرنولد بنت، نویسنده‌ی انگلیسی، است که نخستین‌بار در سال ۱۹۰۸ منتشر شد. داستان درباره‌ی پریام فارل، نقاشی مشهور و گوشه‌گیر است که از شهرت و توجه عمومی گریزان است و زندگی آرام و دور از هیاهویی را ترجیح می‌دهد. ماجرا زمانی شکل غیرمنتظره‌ای پیدا می‌کند که فارل برای فرار از توجه مردم، هویت خدمتکار تازه‌درگذشته‌اش را به خود می‌گیرد. در نتیجه، دیگران تصور می‌کنند خود نقاش مشهور مرده است و برای خدمتکار او مراسم تشییع باشکوهی برگزار می‌شود؛ درحالی‌که فارل با هویتی تازه به زندگی ادامه می‌دهد. او که حالا از قید شهرت رها شده، فرصت پیدا می‌کند زندگی‌ای ساده‌تر و معمولی‌تر را تجربه کند. اما وقتی دوباره برای تأمین هزینه‌های زندگی به نقاشی روی می‌آورد، آثارش توجه یک دلال و کارشناس هنری را جلب می‌کنند و آرامشی که به دست آورده بود، دوباره در معرض خطر قرار می‌گیرد. بنت از این موقعیت نامعمول برای پرداختن به موضوعاتی مانند شهرت، هویت، قضاوت اجتماعی و میل انسان به زندگی آزاد از انتظارات دیگران استفاده می‌کند. طنز کتاب نیز بیشتر از تضاد میان تصویری که جامعه از یک فرد می‌سازد و زندگی‌ای که خود او برایش می‌خواهد، شکل می‌گیرد. پژوهش‌های مربوط به آثار بنت، این رمان را هجوی بر برخی جنبه‌های روزنامه‌نگاری، نظام حقوقی و حتی رفتارهای ظاهری و عجیب انسان‌ها دانسته‌اند. «زنده‌به‌گور» در اصل داستان مردی است که برای نخستین‌بار با «مرده» فرض شدن، فرصتی برای زندگی کردن پیدا می‌کند؛ موقعیتی طنزآمیز که بنت از آن برای بررسی رابطه‌ی میان شهرت و آزادی فردی بهره می‌گیرد.