خنیای خاموش

یوسف؛ فرزند نوجوان یک جنگجو، از کودکی در زیرزمین خانه‌شان با یک کتاب محشور شده است؛ کتابی ترسناک یا در علوم خفیه. کتابی که معانی گنگی از آن می‌فهمیده است. در سفری همراه عمویش، یوسف می‌فهمد آن کتاب خیلی مهم‌تر از آن چیزی بوده که تصور می‌کرده است. رمان خُنیای خاموش سفری است به ناخودآگاهِ (جمعی) فرانتس کافکا، سفری که در آن خواننده با جغرافیایی مواجه می‌شود که محلِ زندگی و زیست‌گاهِ عناصر مبهم و پراکنده در آثارِ کافکاست. در واقع، خُنیای خاموش تلاشی است برای کنارزدنِ پرده‌ای از جهانِ درونی نویسنده‌ای که سایه‌اش بر ادبیاتِ جهان سنگینی می‌کند؛ جهانی که در آن واقعیت و کابوس، حقیقت و سوءتفاهم در هم می‌لولند و مرزهایشان محو می‌شود. در عینِ حال، در این مسیر، خواننده با فضاهایی که در آن‌ها گویی هیچ دری به بیرون نیست، چهره‌های پنهان و آشکارِ قدرت، میلِ همیشگی به رهایی، و نیز با نداهایی که گویی از گذشته و از اعماقِ سکوتی هزارتو برمی‌خیزند، روبه‌رو می‌شود.