در کوهستان جنون (ادبیات کلاسیک)

|گزارشی علمی که نباید منتشر می‌شد.| «در کوهستان جنون» یکی از مشهورترین آثار اچ. پی. لاوکرفت، نویسنده‌ی نامدار آمریکایی و از چهره‌های تأثیرگذار ادبیات وحشت کیهانی است. این داستان بلند که در سال ۱۹۳۱ نوشته شد، نخستین‌بار در سه شماره از مجله‌ی Astounding Stories در سال ۱۹۳۶ منتشر شد و بعدها به یکی از آثار مهم ادبیات علمی‌تخیلی و وحشت تبدیل شد. داستان از زبان دکتر ویلیام دایر، استاد زمین‌شناسی دانشگاه میسکاتونیک، روایت می‌شود. دایر سال‌ها پس از یک سفر اکتشافی فاجعه‌بار به قطب جنوب، تلاش می‌کند با افشای آنچه در آن سفر بر او و همراهانش گذشته، دانشمندان را از ادامه‌ی جست‌وجو در مناطق ناشناخته‌ی قطب بازدارد. گروه اکتشافی در جریان تحقیقات خود به بقایای موجوداتی عجیب و ناشناخته برخورد می‌کند؛ موجوداتی که قدمتشان به میلیون‌ها سال پیش بازمی‌گردد. کشف این موجودات، آغاز ورود گروه به رازهایی بسیار بزرگ‌تر است: شهری باستانی در میان سرزمین‌های یخ‌زده، نقاشی‌ها و نقش‌برجسته‌هایی که تاریخ زمین و حیات روی آن را روایت می‌کنند و نشانه‌هایی از تمدن‌هایی که مدت‌ها پیش از پیدایش انسان در زمین وجود داشته‌اند. لاوکرفت در این اثر، ترس را صرفاً از طریق موجودات هیولایی یا اتفاقات خونین ایجاد نمی‌کند؛ ترس اصلی از رویارویی انسان با ناشناخته‌ای عظیم‌تر از توان درک او سرچشمه می‌گیرد. در جهان «در کوهستان جنون»، انسان دیگر مرکز عالم نیست و کشف حقیقت درباره‌ی گذشته زمین می‌تواند تصویری هولناک از جایگاه بشر در جهان به دست دهد. ترکیب اکتشاف قطب جنوب، دانش علمی، تمدن‌های باستانی، موجودات فرازمینی و وحشت کیهانی، این اثر را به یکی از نمونه‌های شاخص سبک لاوکرفتی تبدیل کرده است؛ داستانی که در آن هر کشف تازه، به‌جای پاسخ دادن به پرسش‌ها، رازهای بزرگ‌تر و هراس‌انگیزتری را پیش روی خواننده قرار می‌دهد. «در کوهستان جنون» انتخابی مناسب برای علاقه‌مندان به ادبیات وحشت، علمی‌تخیلی، رازهای باستانی و داستان‌های مربوط به ناشناخته‌های کیهانی است؛ اثری که وحشت را نه فقط در تاریکی، بلکه در خودِ شناختن حقیقت جست‌وجو می‌کند.