از زمانی که تو نامه ننوشته ای پنج بار باران باریده و یک بار برف (صدو بیست و سه نامه ی عاشقانه)

از زمانی که تو نامه ‌ننوشته‌ای پنج بار باران باریده و یک بار برف، مجموعه‌ای از سروده‌های ادیب جانسور است که در قالب شعر مدرن قرار می‌گیرد؛ آثاری که با زبانی تصویرگرا و عینی، به واکاوی تنهایی انسان معاصر، انتظار و دردهای درونی می‌پردازند. جانسور در این کتاب، با تمرکز بر مفاهیمی چون دوری، زمان و فرسودگی ناشی از غیاب، نشان می‌دهد آنچه در ظاهر ملال یا اندوهی روزمره به نظر می‌رسد، در واقع بازتابی از وضعیت پیچیده‌ی روان‌شناختی انسان در مواجهه با انزوا و فقدان است. شاعر با خلق استعاره‌هایی از طبیعت و اشیای روزمره، نشان می‌دهد چگونه سکوت طرف مقابل و قطع‌شدن ارتباط، به شکل‌گیری فضایی ذهنی و انتزاعی در زندگی فرد می‌انجامد. این کتاب با لحنی سرد، جزئی‌نگر و درعین‌حال عمیقاً احساسی، به بررسی لایه‌های درونی دلتنگی و ملال بشر می‌پردازد.