روایت ای. گوردون پیم

مطلبی که در روزنامه‌ی Norfolk Beacon در فوریه‌ی 1836 درباره‌ی غرق‌شدن کشتی Ariel چاپ شد، دستمایه‌ی رمان گوردون پیم شد: مقاله مربوط می‌شد به نجات معجزه‌آسای دو ملوان بر عرشه‌ی کشتی‌ای مصیبت‌‌دیده. پیم، شخصیت اصلی پو در این رمان، پنهانی و به کمک پسر ناخدا که دوست اوست، سوار کشتی شکار نهنگ می‌‌شود. این دو جوان پس از مدتی با حوادثی هولناک مواجه می‌شوند: آدم‌ خواران، دزدان دریایی، بی‌آبی و توهم. حوادثی که دو جوان را تا مرز جنون پیش می‌برند، و این‌جاست که پو به مضمون همیشگی‌‌اش می‌پردازد: مرگ به وسواسی بدل می‌شود که پو شخصیت رمانش را در آن غرق می‌کند، و پس از حوادثی که توصیفی به غایت زنده و تأثیرگذار دارند. گوردون پیم سرانجام در بستر امر غریب و نمادین با مرگ روبه‌رو می‌شود.