شکرآب

سامان، پدر بی‌حوصله و بدخلق حالا و پسر آرام و حرف‌گوش‌کن گذشته‌ی خانواده، بعد از ازدواج اجباری مجبور می‌شود در برابر خانواده خود و همسرش بایستد و برای زندگی پانگرفته و متزلزلش دفاعی بی‌نتیجه بکند و اکنون با ثمره‌ی یکبار خشمش زندگی می‌کند و در حسرت زنی که از دست داده روزگار می‌گذراند، درحالی‌که فکر نمی‌کند روزی دوباره رنگ شادی و خوشبختی را ببیند، تا اینکه… شکرآب کنایه از رنجش و کدورتی است که میان دوستان ایجاد می‌شود و روایتی است طنزگونه از فرازونشیب زندگی سامان و نیلوفر!