آه،بیابان

یوجین اونیل، که از پیشگامان ادبیات نمایشی آمریکا محسوب می‌شود، نمایش‌نامه‌ی آه، بیابان را در سال 1933 به رشته‌ی تحریر درآورد. ردپای مفاهیم اصلی مکتب تعالی‌گرایی در این نمایش‌نامه به‌خوبی مشهود است. شخصیت‌های آه، بیابان در تلاش برای یافتن هدف و معنی زندگی خود هستند و در این تلاش، به تمایلات و شورهای شخصی خود پایبند می‌مانند. این مفاهیم همچنین در شرح طبیعت و دنیای خارج از شهر نیز نمایان است. به طورکلی، با توجه به مفاهیمی که در مکتب تعالی‌گرایی وجود دارد، می‌توان نمایش‌نامه‌ی آه، بیابان را دربرگیرنده‌ی مفاهیم اصلی این مکتب ادبی دانست. اونیل در آه، بیابان از آثار خیام به‌عنوان الگوی معتبری از زندگی و عشق برای آمریکای پس از جنگ جهانی دوم الهام گرفته است و با استفاده از شعر خیام، تلاش کرده تا به خواننده نشان دهد که زندگی چقدر می‌تواند پر از احساسات و تلاش برای رسیدن به مفاهیم عمیق‌تر باشد.