مانیفست سایبورگ (علم،فناوری،و فمینیسم سوسیالیستی در پایان سده بیستم)

«مانیفست سایبورگ» از مهم‌ترین متن‌های دانا هاراوی، نظریه‌پرداز آمریکایی فمینیسم، علم، فناوری و مطالعات انسان/حیوان، و یکی از جستارهای اثرگذار در پیوند میان فمینیسم، علم، فناوری و سیاست است. هاراوی در این متن، «سایبورگ» را نه فقط موجودی خیالی یا ماشینی، بلکه تصویری از انسان معاصر می‌داند: موجودی ساخته‌شده از بدن، زبان، فناوری، کار، جنسیت و شبکه‌های قدرت. این جستار مرزهای آشنایی چون انسان و ماشین، طبیعت و فرهنگ، زن و مرد، بدن و ابزار، علم و ایدئولوژی را به پرسش می‌کشد و نشان می‌دهد بسیاری از این دوگانه‌ها نه طبیعی و ثابت، بلکه تاریخی و سیاسی و ساخته‌شده‌اند. هاراوی در برابر هرگونه بازگشت ساده‌انگارانه به طبیعت یا ستایش بی‌قیدوشرط فناوری می‌ایستد و از سیاستی سخن می‌گوید که بر هویت‌های ناب و یکپارچه تکیه ندارد، بلکه از ترکیب‌ها، مرزها و ائتلاف‌های تازه آغاز می‌کند. «مانیفست سایبورگ» متنی آسان‌خوان و خطی نیست؛ فشرده، چندلایه و گاه آگاهانه طعنه‌آمیز است. اما همین دشواری بخشی از اهمیت آن است. این کتاب خواننده را وادار می‌کند درباره‌ی بدن، هویت، فناوری و امکان رهایی در جهانی بیندیشد که در آن انسان، ماشین، دانش و قدرت دیگر از هم جدا نیستند. در روزگاری که هوش مصنوعی، زیست‌فناوری، داده، نظارت، شبکه‌های دیجیتال و شکل‌های تازه‌ی کار هر روز بیشتر زندگی ما را دگرگون می‌کنند، «مانیفست سایبورگ» همچنان متنی زنده است؛ دعوتی برای بازاندیشی درباره‌ی انسان، سیاست و آینده.