دسته بندی : تاریخ جهان

زروان یا معمای زرتشتی گری

(معماری زرتشتی گری)
نویسنده: آر.سی.زنر
مترجم: تیمور قادری
900,000
برای خرید وارد شوید
مشخصات
تعداد صفحات 440
شابک 9789647886680
تاریخ ورود 1401/06/07
نوبت چاپ 2
تاریخ تجدید چاپ 14050213
وزن (گرم) 577
قیمت پشت جلد 900,000 تومان
کد کالا 115960
مشاهده بیشتر
درباره کتاب
کتاب زروان یا معمای زرتشتی‌گری، اثر آر. سی. زنر است با ترجمه‌ی تیمور قادری و چاپ انتشارات مهتاب. در زمان ساسانیان هم آیین زروان و هم آیین زرتشت رواج داشته است. در واقع این دو مذهب یک دین بوده‌اند، اما هریک از این دو آیین در آن زمان، در عهد برخی پادشاهان بیشتر رواج داشته است. کتاب پیش رو به معرفی و بررسی آیین زروان و زرتشتی‌گری می‌پردازد و شباهت‌ها و تفاوت‌های این دو دین باستان را مورد بررسی قرار می‌دهد. کتاب حاضر حاوی 10 گفتار است که شامل: «1- فرق زرتشتی، 2- زروانسم و مزداپرستی در عهد ساسانیان، 3-پدر خوبی و بدی، 4- کیهان‌شناسی 1، 5- کیهان‌پرستی2، 6- اختران، 7- دیو آز، 8-سه خالق، 9-زروان خدا و 10-قانون و تقدیر» می‌باشد.
بخشی از کتاب
ستایش دادار «ستایم و خوانم تو دادار افزونی‌بخش را، از اکنون تا جاویدان زمان، که (تو) هر مزد، بنیاد هر نیکی هستی و بن هر فره و آسانی و روشنی از تو آرایش (یافته است)، تو خود زمان بی‌کران هستی و دادار داشتار و نگاهدار دامان خویشی و پاک‌کننده‌ای به مهربانی و بخشندگی خویش از هر آهو (=عیب) و پتیاره‌مندی و همه را برآوری چه اشو و نیز چه دروند و نیز کسی را از دامان خویش در دست شکستار دروج نهلی. و آن‌ها همه را پاک و یوش داسر (=منزه=پاک) کنی، آن‌ها را جاویدان پر از شادی برتر داری و کنش ایشان را بسزا، از گنج همیشه سود خویش پاداش (دهی) و نیکی‌های به، به آن‌ها نویدی، و به هر زمان ترا ستایم، چه به کام و فرمان تو آراسته شده است آسمان و زمین و همه‌ی دام و دهش گیتی و مینو. بوختارمان باشی تو خدای مهربان از دست بدان و مستگران و کوشش آن‌ها (بیدی). چه مان نیست یاری و پناه، و (ما را) اوستام (=اعتماد) به تو است، ای اهرمزد فریادرس همگانی. چاره‌ی خواستار بیچارگان باش، رهایی‌بخش گرفتاران و نجات‌بخش هرکس از بیم و بلای گران ظالمان کی‌ها، کرپان(ها) که به گناهکاری بتازند برای نابود کردن دام نیک. ببخشا ای مهربان، ببخشا ای دادار، ببخشای ای دانا، ببخشا ای کرفه‌گر، ببخشای همه افزونی و نیکی مینوی را به ما، بخشایش به منش پادشاهان که بر ما سردار و پادشایند ده (که) نیکی کام و نیک بوند (=باشند). همان‌گونه نیز به منش همه‌ی سرداران و پادشاهان که اندر گیتی بر دام تو پادشاه و فرمانروایند، که تا همه‌ی دام و دهش تو در بوم سپندارمذ به افزونی بوند (=باشند) و پر بر مانند چه چون مردمان را آسانی و خواری بود، همه دام و دهش تو به نیکوکاری به مردمان پردازند...
نظرات کاربران
افزودن نظر

هنوز هیچ دیدگاهی ثبت نشده است