در نبردی مشکوک

بله که حرف می‌زنم. اسم این جوان جوی بود و کمونیست هم بود، شنیدید آقایان کمونیست، او می‌خواست زحمت‌کشانی مثل شما بتوانند سیر بخورند و جایی راحت و غیرمرطوب برای خوابیدن داشته باشند. او برای خودش هیچ‌چیز نمی‌خواست. او یک فرد کمونیست بود، فهمیدید؟ یک کمونیست کثیف! خطری بود برای دولت! من نمی‌دانم آیا شما فرصت کردید صورت پر از زخم و خراش و آثار ضربه‌ها را ببینید یا نه و این پلیس‌ها بودند که او را می‌زدند، چون او یک کمونیست بود. استخوان‌های دو دستش شکسته و فکش خرد شده بود. خرد شدن فکش وقتی اتفاق افتاد که دسته‌ای اعتصابی را رهبری می‌کرد. آنها هم کتکش زدند و هم به زندانش انداختند. پزشکی که برای معاینه او آمده بود گفته بود که حاضر نیست یک کمونیست کثیف را مداوا کند. این بود که جوی با فک شکسته و کج باقی ماند. او آدم خطرناکی بود، چون می‌خواست آدم‌هایی مثل شما زحمتکش بتوانند به قدری بخورند که سیر بشوند.