سیزده شاهکار ماندگار سینمای آمریکای لاتین (به انتخاب منتقدان سینمای ایران)

کشف قاره‌ی آمریکا توسط کریستف کلمب در 1492 با سلطه‌ی امپراتوری اسپانیا و پرتغال طی سه قرن بر این قاره همراه بود. سیل مهاجرت اروپایی‌ها از قرن 16 به این قاره، منجر به اختلاط نژادی فزاینده‌ای شد که در نهایت، هویت نوظهوری به اسم آمریکای لاتین شکل گرفت و تأثیرات عمیقی بر زندگی بومیان این قاره به جا گذاشت، رد پای این دوره در سینمای نوین کشورهای آمریکای لاتین از دهه‌ی شصت قابل مشاهده است. در سال 1946 امیلیو فرناندز کارگردان مکزیکی به‌شکل شگفت‌آوری برای فیلم ماریا کاندلاریا برنده‌ی نخل طلای جشنواره فیلم کن شد که اولین بار بود یک کشور آمریکای لاتین به چنین اعتباری دست می‌یافت. در کوبا دولت فیدل کاسترو با تأسیس انستیتو هنر و صنعت سینمای کوبا، سینمای انقلاب را کلید زد. کاربردی‌ترین شیوه‌ی دولت کوبا برای انتشار انقلاب خود به کشورهای آمریکای لاتین، سینما بود و امواج انقلاب کوبا خیلی زود به دیگر کشورهای آمریکای لاتین سرایت کرد. در سال 2009 با اهدای جایزه‌ی بهترین فیلم خارجی در هشتادودومین دور‌ه‌ی آکادمی اسکار به خوان خوره کامپانلا برای فیلم راز چشمانشان، آرژانتین اولین کشور آمریکای لاتین شد که دو بار این جایزه را کسب می‌کند. در آستانه‌ی سال 2000 و با کمرنگ‌شدن گرایشات مارکسیستی در نسل جدید فیلمسازان آمریکای لاتین، الخاندرو گونسالس اینیاریتو فیلمساز مکزیکی به‌عنوان یکی از پرافتخارترین کارگردانان این خطه با فیلم‌هایی چون، عشق سگی، 21 گرم، بابل، بازگشته و بارد‌و پیشنهادهای جدیدی در نوع نگاه به فیلمنامه و کارگردانی مقابل سینما گذاشت که موج تازه‌ای در سینمای این قاره بود و برای مجموعه‌فیلم‌هایش به دفعات جوایزی از آکادمی اسکار و جشنواره فیلم کن دریافت کرد. این کتاب به معرفی و بررسی 13 شاهکار ماندگار سینمای آمریکای لاتین می‌پردازد.