نقد و تاریخ داستان نویسی زنان استان بوشهر

داستان زنانِ معاصر، بیش از آنکه به‌دنبال زبان و عوامل فنی و هنری موجود در ادبیات امروز باشد، دنبال معرفی و شناساندنِ مشکلات و دغدغه‌هایی است که در گذشته، همواره دوش به دوشِ زندگیِ زنان، حرکت کرده و با آنان دمساز بوده است. زن امروز به دنبال رهایی از در پستو ماندن و ضعیفه قلمداد شدن و… است. زن معاصر با داستان و تولیدات هنری و ادبی‌خود در پی راهی است که اقناع جامعه را از شناخت واقعی و درست وی در بر داشته باشد. این وضعیتِ خاصِ یک استان یا یک ملت نیست که در همۀ ملت‌های دنیا، زنِ معاصر در پستوی فکر و آرزوی خود، از باورهای سنت و از وضعیت پیشین، رهایی و نجات‌یافتگی را آرزو می‌کند. پس نیاز است که در خوانشِ داستانِ زنان، ماهیت آنها و دغدغه‌هایشان را بیشتر مدِ نظر قرار داد. مسلماً دریچۀ نگاهِ یک داستان‌نویس زن به جامعه، زندگی، تاریخ، اقتصاد و… با یک مردِ داستان‌نویس تفاوت دارد. این زاویۀ دید و نگاه بر ماندگاری اثر و خالق آن، تأثیر و نقش عظیمی دارد. نوع دید، نوع قلم را رقم می‌زند.