مرده های بی کفن و دفن

کتاب (مرده های بی کفن و دفن) یکی از نمایشنامه های معروف ژان پل سارتر است و داستان گروهی از پارتیزانهای فرانسوی در جنگ جهانی دوم را روایت میکند که در پی یک عملیات توسط پلیس دستگیر شده و مورد شکنجه و بازجویی قرار میگیرند تا سرکرده خود را به اصطلاح «لو» بدهند، اما آنها شکنجه های سخت را تحمل کرده و اعترافی نمیکنند، چرا که اعتقاد دارند، اگر کلامی از رییس و سرکرده خود بگویند، دچار شکستی با حقارت و خواری شده اند. سارتر در مجموع آثار ادبی خود به دنبال تبیین فلسفه اگزیستانسیالیسم بود. این مساله به ویژه در نمایشنامه های معروفش چون «مرده های بی کفن و دفن» و «شیطان و خدا» قابل مشاهده است.