فلسفه سیاسی و خدای ابراهیم

توماس اِل. پَنگل در کتاب فلسفه‌ی سیاسی و خدای ابراهیم جان تازه‌ای به مواجهه‎ی فلسفه‌ی سیاسی و کتاب مقدس می‌دهد و در تلاش است ثابت کند که چگونه با سؤال‌وجواب از منظر فلسفه‌ی سیاسی می‌توان بر تعالیم بنیادین کتاب مقدس پرتو افکند. درعین‌حال می‌کوشد نشان دهد که فلسفه‌ی سیاسی چگونه می‌تواند از طریق این سؤال‌وجواب، کردوکارهای خودش را روشن کند و مشروعیت ببخشد. این گفت‌وگو مستلزم رویکردی به متن مقدس است که بدان توجه کند و آن را با جدیتِ تمام به پرسش بگیرد، زیرا باید این امکان را جدی بگیریم که متن مقدس پاسخی به مهم‌ترین پرسش بدهد: چگونه باید زندگی کنیم؟ نویسنده در کتاب حاضر هدفی محدود را دنبال می‌کند: کاوش و ایضاح بنیان‌های قانون الهی، قانونی که در سفر پیدایش وضع شده است. در ابتدای سفر پیدایش، با چالش برداشت کتاب مقدس از قدرت مطلق الهی، و عنصر هم‌بسته‌ی آن، یعنی خلقت، رو‌به‌رو می‌شویم. سپس شرح خوردن از میوه‌ی درخت شناخت، فهم ریشه‌ایِ کتاب مقدس از گناه و مسئولیت انسان در قبال شر را پیش روی ما قرار می‌دهد. و بعد که گسترش داستان انسان از قتل هابیل تا تخریب بابل را دنبال می‌کنیم، رفته‌رفته به توجیه متن مقدس برای مردم برگزیده‌ی معیّن یا مردمی برگزیده پی می‌بریم، و بدین‌ترتیب، مقدمات اساسیِ علم سیاسی یا هنر سلطنتی را درمی‌یابیم که متن مقدس تلویحا آن را به الوهیت نسبت می‌دهد. و در هیئت و داستان ابراهیم به‌منزله‌ی سرمشق، درسی تعیین‌کننده را درباره‌ی فهم کتاب مقدس از ستایش‌برانگیزترین یا شایسته‌ترین امر انسانی می‌آموزیم.