فلسفه،سیاست و خشونت (فلسفه و کلام42)

فلسفه، سیاست و خشونت محصول گفت‌و‌گو با فیلسوف و اندیشمند برجسته‌ی ایرانی، رضا داوری اردکانی ( - ۱۳۱۲) است که نخستین‌بار در سال ۱۴۰۰ منتشر شد. این کتاب متضمن بحث در ماهیت خشونت نیست، بلکه می‌خواهد بگوید که وقتی منشأ فلسفه یا فلسفه‌ای را خشونت می‌پندارند جهل را به‌جای فلسفه و بلهوسی را به‌جای آزادی می‌گذارند. نیچه گفته بود: اگر هنر نبود، حقیقت ما را نابود می‌کرد و از حقیقت همین عقل و عقلانیت را (در زمانی که هنوز به لفظ و شعار صرف تبدیل نشده بود) در نظر داشت و دریغا که شرط نیچه و مقدم قضیه‌ی شرطیه او اکنون دستخوش تزلزل شده است. کاش به‌جای تکرار این الفاظ عقل و عقلانیت که در بحبوحه‌ی آشفتگی‌های فکری اخیر از معنای محصل خود دور شده است به زبان ساده می‌گفتیم بیایید قدری فکر کنیم و بفهمیم که چه می‌گوییم و چه می‌شنویم و چه می‌کنیم. ستایش خشک و خالی از عقل هیچ گرهی از کار ما نمی‌گشاید. در کدام زمان جز زمان ما کسی که شاید از استعداد فلسفه هیچ بهره نداشت، می توانست با خواندن یک مقاله یا یک کتاب درسی داعیه‌ی فیلسوف‌بودن در سر بپرورد و درباره‌ی اموری که در باب آن‌ها هیچ نمی‌داند اظهار نظر کند.