دسته بندی : آموزشی

نورشناسی (رساله ای درباره بازتاب ها،شکست ها،خمیدگی ها و رنگ های نور)

(متون قدیمی نورشناسی تا 1800م)
نویسنده: آیزاک نیوتن
480,000
برای خرید وارد شوید
مشخصات
تعداد صفحات 382
شابک 9786220605737
تاریخ ورود 1402/11/03
نوبت چاپ 1
سال چاپ 1402
تاریخ تجدید چاپ 14050212
وزن (گرم) 543
قیمت پشت جلد 480,000 تومان
کد کالا 130016
مشاهده بیشتر
درباره کتاب
کتاب نورشناسی نیوتن در کنار کتاب اصول ریاضی فلسفه‌ی طبیعی او، از گنجینه‌های معارف بشری به حساب می‌آیند. زیرا به باور صاحب‌نظران، نویسنده‌ی آن‌ها دارای جایگاه بی‌همتایی در دانش بشری است. او، از یک سو، فیزیک‌دانی منحصربه‌فرد است که در وجود خود شخصیت یک آزمایشگر دقیق و خلاق را با شخصیت یک نظریه‌پرداز نواندیش و مبتکر، به هم آمیخته است و، از سوی دیگر، ریاضی‌دانی تراز اول است که با کشف «حساب دیفرانسیل و انتگرال»، این مهم‌ترین ابزار بشری در کاوش‌های علوم طبیعی، افتخاری جاویدان را نصیب خود کرده است. در این کتاب جنبه‌ای متفاوت از شخصیت نیوتن را می‌شناسیم؛ شخصیتی خلاق و خیال‌پرداز که پا را از چهارچوب‌های تعیین‌شده فراتر می‌گذارد و با عبور از مرز مشاهدات می‌کوشد پرده از رمزوراز هستی بردارد. او نه‌تنها به نور، طیف آن، بازتاب‌ها و شکست‌هایش و... می‌پردازد بلکه حتی از رابطه‌ی نور و گرانش، اتر و نور، واکنش‌های شیمیایی، سازوکار بینایی، رابطه‌ی احساس و اراده در انسان و حیوانات و همچنین رابطه‌ی اخلاق و فلسفه‌ی طبیعی و بالاخره حکمت خداوند در آفرینش جهان طبیعی سخن می‌گوید. او کتاب را با 31 پرسشی به پایان می‌برد که کنجکاوی‌های نیوتن را آشکار و خطوط پژوهش‌های آتی فیزیک را ترسیم می‌کنند.
بخشی از کتاب
باید در پژوهش موضوعات مشکل فلسفه‌ی طبیعی همچون ریاضیات، روش تحلیلی را بر روش ترکیبی مقدم شمرد. روش تحلیلی، که مشتمل بر مشاهده، آزمایش، و استخراج نتایج کلی از آن‌ها به کمک استقراست، هیچ اعتراضی را به نتایجی که از آزمایش‌ها و دیگر حقایق قطعی گرفته شده است، نمی‌پذیرد؛ زیرا در فلسفه‌ی تجربی فرضیه‌ها اهمیتی ندارند. بااین‌حال، اگرچه استدلال استقرایی از روی مشاهدات و تجربیات به‌منزله‌ی اثبات نتایج کلی حاصله نیست، باز هم بهترین روش در هماهنگی با سرشت پدیده‌هاست، به‌طوری که هرچه استقرا عام‌تر باشد استدلال قوی‌تر است. همچنین، اگر هیچ استثنایی در پدیده مشاهده نشود، اعلام می‌شود که نتیجه‌ی حاصل عام است. اما هرگاه پس از آن در آزمایش‌ها استثنایی پدید آید، آن نتیجه با ذکر آن استثنا بیان می‌شود. با این روش می‌توانیم از ترکیبات به اجزای تشکیل‌دهنده و از حرکات به نیروهای ایجادکننده و به‌طور کلی از معلول‌ها به علل آن‌ها، و از علل خاص به علل عمومی‌تر دست یابیم و استدلال را تا رسیدن به کلی‌ترین علل ادامه دهیم. این روش، تحلیلی است. در مقابل روش مذکور، روش ترکیبی قرار دارد که علل کشف‌شده را به‌عنوان اصول بنا می‌نهد و به کمک آن‌ها به توصیف و اثبات پدیده‌های ناشی از آن‌ها می‌پردازد…
نظرات کاربران
افزودن نظر

هنوز هیچ دیدگاهی ثبت نشده است