فلسفه و ناسیونال سوسیالیسم:مورد هایدگر

هوگو اوت مورخ نشان داده است که هایدگر تلاش می‌کرد همکاران بنام یهودی را در دانشگاه حفظ کند، ولی خود نیز در پاک‌سازی لازم دانشگاه دخالت داشت. بااین‌حال هوگو اوت پاسخی برای این سؤال ندارد که هایدگر چگونه توانست به آنجا برسد که همکاری مانند شتاودینگر را که بعدها جایزۀ نوبل شیمی را دریافت کرد لو بدهد. اما ماکس مولر پیش‌تر در خاطرات خود دربارۀ وقایع آن زمان پاسخ داده است: شتاودینگر «انسانی فوق‌العاده رئوف» بود که هیچ‌کسی جز هایدگر اعتقادات سیاسی‌اش را جدی نگرفت. او ابتدا تفکرات همسر اول خود را (که صلح‌طلب بود) دنبال کرد، سپس از همسر دوم خود پیروی کرد که تفکر دیگری را برگزیده بود. هوگو اوت به ما خاطرنشان می‌کند که هایدگر موافقت خود با جنبش ناسیونال‌سوسیالیستی را به‌عنوان نوعی غسل تعمید دوم در قالب عهدشکنی و نوعی رهایی از بت‌ها تجربه کرد. بنابراین، هایدگر از این واقعیت حیرت‌زده بود که شتاودینگر ناگهان خود را، همان‌طور که هایدگر نوشته است، دوست ۱۱۰درصدی جنبش ملّی جلوه داده است. چنین چهره‌های متزلزلی که اکنون در حال طلوع بودند از نظر هایدگر نمی‌توانستند در راه رسیدن به «ملکوت خدا» سرمشق و الگوی جوانان باشند. در جریان دادرسی علنی علیه شتاودینگر، البته هایدگر به‌زودی در رادیکالیسم اولیه تجدیدنظر کرد.