مدرسه جاسوسی 2 (اردوی مرگ)

بمب دیگری در جاده، پشت سر اتوبوس، منفجر شد. از پنجره‌ی پشتی دیدم تکه‌ای از جاده نشست کرد و داخل تنگه ریخت و راه فرارمان را بست. نیت دوباره جیغ کشید و ناله‌کنان گفت: «من نمی‌خوام بمیرم! هنوز خیلی جوونم!» دانش‌آموزهای داخل اتوبوس واکنش‌های مختلفی نشان دادند؛ بعضی از ترس فلج شده بودند و بعضی بر خود مسلط و خونسرد بودند. زویی بین این دو دسته بود: سعی داشت خونسرد باشد؛ ولی معلوم بود وحشت کرده. اکثر بچه‌ها سعی می‌کردند با متانت رفتار کنند گرچه گیج هم شده بودند. چیپ و جواهر داشتند پنجره‌های اضطراری را می‌شکستند تا بتوانیم اتوبوس را تخلیه کنیم. هنک خودش را به کلیر نزدیک کرده بود تا از او محافظت کند؛ گرچه کلیر چندان از این جوانمردی‌اش خوشحال نبود. با تشر گفت: «برو اون ور، من که از اون دخترای بی دست و پا نیستم!»