پروژه ی پدری

نویسندگان کتاب پروژه‌ی پدری همگی پدرانی جوان از طبقات اجتماعی و فرهنگی مختلف هستند، دغدغه‌های شخصی و عقیدتی متفاوتی دارند و از همه مهم‌تر این‌که کودکان‌شان با هم فرق دارند. آن‌ها در جستارهایشان از رازهای مگویی گفته‌اند و نوشته‌اند که تابه‌حال از پدرها کمتر شنیده‌ایم و شاید انتظار هم نداریم مردی این‌قدر عیان از ترس‌ها و اضطراب‌هایش بگوید. فاطمه ستوده در پروژه‌ی پدری تلاش می‌کند زنان و مردان را فارغ از جنسیت کنار هم بنشاند و به یادمان بیندازد تقسیم‌بندی‌های مرسوم و عامیانه‌ی مردانه و زنانه خیالی بیش نیست. ما همه مثل همیم، با دنیایی از اضطراب‌ها و ترس‌ها؛ آنجا که هفته‌ی چهل و چند به پایان می‌رسد، پروژه‌ی پدری آغاز می‌شود. کتاب پروژه‌ی پدری روایت پانزده مرد ایرانی از مفهوم پدری و تجربه‌ی این موقعیت است. فاطمه ستوده، دبیر این مجموعه، به سراغ مردانی از طبقات مختلف فرهنگی و اجتماعی رفته و از آن‌ها خواسته از روزهایی بگویند که پسر کوچکی‌بوده‌اند و خیال پدری را در سر می‌پرورانده‌اند، از دوران بلوغ و درس و کتاب و دانشگاه و سربازی، از عشق و ازدواج، و بالاخره شروع پدری و رابطه‌ی پدر و فرزندی. راویان این کتاب همگی پدران جوانی‌اند که در کنار دغدغه‌ی معیشت و اقتصاد خانواده، نگران روابط‌شان هم هستند؛ رابطه با همسر و فرزند و احتمالِ تزلزل نقش اجتماعی‌شان پس از پدرشدن. آن‌ها در این جستارها ضمن مرور خاطراتشان، احساسات واقعی‌شان را هم بی‌پرده بروز می‌دهند؛ احساساتی که گاهی تکان‌دهنده و تلخ می‌شود و پیش‌تر هیچ‌وقت به آن اعتراف نکرده بودند. در این مجموعه شما روایت پدری را می‌خوانید که می‌فهمد خودش و همسرش نابارورند، پدری که برای اولین بار با سقط جنین روبه‌رو می‌شود، پدری که کودک اوتیستیک دارد، پدری که ناگهان پس از تولد نوزادش می‌فهمد کودکش سندروم داون است، پدری که می‌فهمد مقصر احتمالیِ خواب‌های آشفته‌ی کودکش است، پدری که می‌ترسد پس از تولد نوزادش رابطه‌اش با همسرش کمرنگ شود و به کودکِ هنوز نیامده کمی حسادت می‌کند، پدری که نگران اجاره‌ی سر ماهِ خانه است و نگرانی‌اش را پشت دقیقه‌های کتابخوانی با کودکش پنهان می‌کند…