والد آرام کودک شاد (کلیدهای تربیت کودکان و نوجوانان)

مشهودترین عاملی که نشان می‌دهد رابطه شما با فرزندتان باید اصلاح شود، لجبازی است. اولویت‌های کودکان همیشه با ما متفاوت است، اما آن‌ها می‌خواهند نسبت به رابطه‌ای که با ما دارند حس خوبی داشته باشند. به همین دلیل، واقعا می‌خواهند با ما همراهی کنند. وقتی این کار را نمی‌کنند، معمولا نشانه‌ای از قطع ارتباط است. بنابراین، لجبازی مشکل تربیتی نیست، بلکه مشکل رابطه‌ای است. از آنجایی که کودکان بسیار بخشنده‌اند و اغلب، به دنبال جلب رضایت و ایجاد صمیمیت با والدینشان‌اند، بیشتر والدین می‌گویند که رابطه خوبی با فرزندانشان دارند. قطعا، حتی وقتی از دستشان عصبانی هستیم، می‌دانیم که دوستشان داریم، اما در پایه ششم دبستان در ایالات متحده آمریکا، کمتر از نیمی از دانش‌آموزان تعریفی مثبت از ارتباط با والدینشان دارند! اگر فرض می‌کنید فرزندتان را درک نمی‌کنید، اگر او به حرف‌هایتان گوش نمی‌کند، یا از خواسته‌هایتان پیروی نمی‌کند، یا ظاهرا به عصبانیت‌های پی در پی شما عادت کرده، اگر مرتب داد می‌زنید یا عواقب کارش را به او گوشزد می‌کنید یا او را مجبور می‌کنید به اتاقش برود و به کارهایش فکر کند، پس رابطه‌تان به اصلاح نیاز دارد، اما حتی اگر فرزندتان بدقلق به نظر می‌رسد، احتمالا می‌خواهد به شما نشان دهد که به چیزی نیاز دارد، اما آن را از شما دریافت نمی‌کند. البته، این بدین معنا نیست که شما در تربیت فرزندتان بد پیش رفتید.ارتباط با بسیاری از کودکان دشوارتر است، زیرا بچه‌های سرسخت و بدقلقی‌اند یا با مشکلاتی خاص به دنیا آمده‌اند.؛ مثلا، زمینه ژنتیکی اضطراب و افسردگی دارند. سایر کودکان با عوامل خطرآفرین مانند طلاق، بیماری، جدایی، افسردگی بعد از زایمان مادر یا به دنیا آمدن خواهر یا برادر در حالی که خودشان هنوز کودک‌اند، روبه‌رو می‌شوند.