زویی و عینک ایده ساز 1 (عملیات نجات اژدها)

تازه داشتم از کنجکاوی می‌مردم که ببینم مامان عکس چی را با عجله قایم کرده بود. همان‌طور که بارش را می‌بست، من لای کاغذهایش سرک کشیدم و آن‌ها را زیرورو کردم. صبر کن ببینم! این دیگر چیست؟ از زیر دسته‌ی کاغذها، نور بنفشی دیدم. کاغذهای رویی را کنار زدم و نفسم بند آمد. توی عکس، مامان هم سن و سال من بود، داشت لبخند می‌زد و دو تا از دندان‌هایش هم افتاده بود. قورباغه‌ی بنفشی روی کله‌اش بود که برق می‌زد! از تعجب نزدیک بود عکس از دستم بیفتد. مامان برگشت، بهم نگاه کرد و پرسید: «چیزی شده زویی؟» با دستِ لرزان عکس را جلو آوردم. «این... عکس... قورباغه... برق می‌زند! آخر چطوری؟» مامان آن‌قدر سریع چرخید که چندتا کاغذ از توی دستش افتاد و روی زمین پخش شد. «تو پیپ را می‌بینی؟!»