اسکارلت و آیوی 1 (دوقلوی گمشده)

آن شب روی ملافه‌های ناآشنای تختم دراز کشیده بودم و از خود می‌پرسیدم واقعا چه اتفاقی بین خواهرم و پنی افتاده. یواش توی بالشم گفتم: «اسکارلت، تو چی کار کردی؟» غیر از صدای باد که لای درخت‌ها می‌پیچید، جواب دیگری نشنیدم. در ضمن که مرتب برمی‌گشتم و نگاهی به آریادنی می‌انداختم که مطمئن بشوم خواب است، بارها و بارها صفحه‌های دفترچه را خواندنم، اما هیچ چیز تازه‌ای دستگیرم نشد. با وجود این، خواندن نوشته‌های اسکارلت تو نور ماه بهم آرامش می‌داد.