کیست چیست کجاست (ناسا چیست)

ناسا فقط نباید نگران راکت‌ها، فضاپیماها، ماجول‌های ماه‌نورد، پرتاب‌ها و فرودها می‌بود. بلکه باید این نگرانی بزرگ را هم داشت که چطور زندگی و کار در فضا را برای هفته‌ها و حتی ماه‌ها پشت سر هم امکان‌پذیر کند. برای کار در این موقعیت‌ها به فناوری‌های جدید نیاز بود. برای مثال اولین لباس‌های فضانوردی برای فضانوردانی طراحی شده بود که از فضاپیمایشان بیرون نمی‌رفتند. اولین ماموریت‌ها به ندرت بیشتر از دو روز طول می‌کشید برای همین فضانوردها در همان لباس‌های فضایی‌شان می‌خوردند، می‌خوابیدند و حتی دستشویی می‌کردند. اما وقتی ماموریت‌ها بیشتر از چند هفته طول کشید و آنها قدم روی ماه گذاشتند، لباس‌ها باید شرایط گوناگونی را تاب می‌آوردند. لباس‌های ماموریت آپولو برای فرود روی ماه از سه لایه ساخته شده بود. لایه‌ی اول سبک بود و حسگرهایی داشت که بر دمای بدن و سایر اطلاعات سلامت آنها نظارت می‌کرد. لایه‌ی دوم حاوی بیشتر از 30 متر لوله بود. آب از طریق این لوله‌ها در چرخش بود تا به کمکش دمای بدن فضانوردان به اندازه‌ی لازم برسد. لایه‌ی سوم لباسی بود که از الیاف مصنوعی، انواع پلاستیک و فلز ساخته شده بود. یک لوله هم پشت لباس حمل می‌شد که سامانه‌ی پایش حیات در آن قرار می‌گرفت. در ماموریت‌های شاتل فضایی فضانوردها برای پرتاب و فرود آمدن لباس‌های مخصوصی می‌پوشیدند. اما وقتی در فضا بودند، می‌توانستند لباس‌های معمولی بپوشند. در این ماموریت‌های طولانی این طرف و آن طرف رفتن و کار کردن با تی‌شرت و شلوارک برایشان راحت‌تر بود. جاذبه‌ی زمین به حفظ تراکم استخوان‌ها و بافت ماهیچه‌هایمان کمک می‌کند. پایین تنه و پاهایمان وظیفه‌ی حمل وزن بدنمان را به عهده دارند...