کیست چیست کجاست (چارلی چاپلین کیست)

دسامبر سال 1913 چارلی برای اولین بار به استودیوی کیستون پا گذاشت. کیستون که تازه یک سال از تاسیس آن می‌گذاشت، یکی از چندین استودیوی فیلم‌سازی کوچکی بود که مثل قارچ در کالیفرنیای آفتابی از زمین سر در می‌آوردند. پرفروش‌ترین فیلم‌های این استودیو «پاسبان های کیستون» بود؛ مجموعه‌ای درباره‌ی گروهی پلیس ناشی که درگیر تعقیب و گریزهای شلوغ و پرماجرا می‌شدند. در تمام این فیلم‌ها گروه ثابتی از هنرپیشه‌ها بازی می‌کردند. محل این استودیو در هشت کیلومتری حومه‌ی لس آنجلس بود. از نظر چارلی آنجا بیشتر شبیه یک انباری گنده و شلوغ بود. مزارع قدیمی، آلونک‌های چوبی و مغازه‌ها نزدیک کاکتوس‌ها و کشتزارهای ترخون کنار هم چیده بودند. بازیگرانی که در استودیو این ور و آن ور می‌رفتند بیشتر شبیه یک مشت کارگر گردن کلفت بودند. چارلی با دیدن این منظره از همان راهی که آمده بود، یکراست به هتلش بازگشت. سه روز طول کشید تا خودش را راضی کند که دوباره به کیستون بازگردد. در داخل استودیو همزمان سه یا چهار فیلم در حال فیلمبرداری بود. دکورها چسبیده به هم بودند. امکان داشت یکی از دکورها، یک اتاق نشیمن باشد، دیگری یک زندان و سومی یک زمین اسکیت. چارلی از دیدن این منظره مات و مبهوت شد. سر و صداهای گوش‌خراش همه جای استودیو پیچیده بود. نجارها برای ساخت دکورهای جدید تخته‌ها را اره می‌کردند و میخ می‌کوبیدند. صدای تلق تلق دوربین‌ها بلند بود. کارگردان‌ها فریادزنان به این و آن دستور می‌دادند. البته این همه سر و صدا هیچ اهمیتی نداشت: چون آن فیلم‌ها صدا نداشتند.