مغز (آنچه همگان باید بدانند)

همه خواب می‌بینند. حتی اگر خوابی را که دیشب دیده‌ایم به یاد نیاوریم، باز هم خواب دیده‌ایم. سابقا باور بر این بود که خواب دیدن تنها در طول خواب رِم اتفاق می‌افتد. امروزه دانشمندان دریافته‌اند که نه تنها رویا در طول خواب رِم اتفاق می‌افتد بلکه در طول خواب غیررِم نیز خواب می‌بینیم، اگرچه ماهیت رویاها در هر مرحله نسبتا متفاوت است. وقتی داریم خواب می‌بینیم، مغزمان چه کار می‌کند؟ این چیزی است که ما با مطالعه حیوانات و انسان‌ها، وقتیکه در حال خواب دیدن هستند، دریافته‌ایم: در طول روز، هیپوکامپ مشغول جمع‌آوری اطلاعات حسی مرتبط با وقایع زندگی بوده است. شب‌هنگام وقتی که در خواب غیررِم به سر می‌بریم، هیپوکامپ «فیلمی» از وقایع روز را به قشر پیشانی نشان می‌دهد. این «فیلم‌ها» در بسته‌های بسیار فشرده‌ای از اطلاعات عصبی ارائه می‌شوند. «فیلم‌ها» چیزی در حدود 11 بار سریع‌تر از آنچه در عالم واقعیت رخ داده است به نمایش در می‌آیند. چرا؟ بیایید چالشی را که هر شب مغزتان با آن مواجه است در نظر بگیریم- بسیاری چیزها در طول 18 ساعت گذشته اتفاق افتاده است و تمامی این اطلاعات بایستی در مدت زمان بسیار کوتاه‌تری که در خواب رِم به سر می‌بریم، پردازش شوند. بنابراین، از آنجایی که به نسبت زمانی که در خواب هستیم و اطلاعات را پردازش می‌کنیم، مدت زمان بیشتری بیدار و در حال گردآوری اطلاعات و دانش هستیم، مغز بایستی در هنگام رویا، فعالیت بسیار بیشتری داشته باشد. اغلب رویاها، به رغم پردازش سریع توسط نورون‌ها، مفهوم واقعی از زمان را دارند. خواب‌هایی که در طول خواب غیررِم رخ می‌دهند، در مقایسه با رویاهای پیچیده‌تر و معمولا احساسی‌تری که در خواب رم اتفاق می‌افتند، ساده‌تر و کیفیت روایتی کمتری دارند. رویاها درباره افرادی هستند که آنها را می‌شناسیم، جاهایی که دیده‌ایم، مکان‌هایی که در تلویزیون یا فیلم‌ها مشاهده کرده‌ایم، وقایعی که در کتاب‌هایی که خوانده‌ایم اتفاق افتاده، خلاقیت‌های تصوراتمان و وقایع عادی روزمره زندگی‌مان. این تفکرات و خاطرات، الفبایی هستند که داستان رویاهایمان را می‌نویسند.