مدرنیته،کثرت گرایی و بحران معنا (جهت گیری انسان مدرن)

مدل اروپایی مدرنیتۀ سکولارشده فقط ارزش صادراتی محدودی دارد. مهم‍‌ترین عامل در ایجاد بحران‌های معنا در جامعه و زندگی فرد احتمالا سکولاریتۀ به ظاهر مدرن نیست، بلکه کثرت‌گرایی مدرن است. مدرنیته به معنای افزایش کمّی و همچنین کیفی متکثر شدن است. علل ساختاری این واقعیت به خوبی شناخته شده است: رشد جمعیت و مهاجرت و به دنبال آن‌ها، توسعه شهرنشینی؛ متکثر شدن به معنای فیزیکی و جمعیتی؛ اقتصاد بازار و صنعتی شدن که مردم را از متفاوت‌ترین انواع دور هم جمع می‌کند و آنها را به دادوستد مسالمت‌آمیز معقول با یکدیگر وامی‌دارد؛ و حاکمیت قانون و دموکراسی که ضمانت‌های نهادی را برای این همزیستی مسالمت‌آمیز فراهم می‌کند. رسانه‌های ارتباط جمعی (هم مطالب چاپی که بر سواد عمومی ـ که با آموزش اجباری در کل جمعیت گسترش می‌یافت ـ تکیه داشت و هم جدیدترین رسانه‌های الکترونیکی) به طور مداوم و مؤکد تکثر روش‌های زندگی و تفکر را نمایش می‌دهند اگر کنش و واکنش‌های برخاسته از این تکثر با انواع «حصارها» محدود نشود، این کثرت‌گرایی کاملا مؤثر واقع می‌شود و یکی از پیامدهایش بحران معنایی «ساختاری» است.