راز سایه

در کتاب حاضر، نگارنده شما را متوجه می‌نماید که نویسنده و کارگردان داستان زندگی خود هستید و موضوع این داستان به تفسیر شما از رویدادهای زندگی بستگی دارد. ما به این نمایش‌نامه نیاز داریم تا هویتی مجزا در جهان داشته باشیم، اما زمانی می‌رسد که باید از قالب تنگ آن بیرون بجهیم و تفسیری نو بیافرینیم. دبی با بیانی شیرین شرح می‌دهد مجموعه‌ی این نمایش‌نامه‌ها که از تعابیرمان از زندگی مایه می‌گیرند، هویتی دروغین برای ما می‌سازند که وجود حقیقی ما را پنهان نگه می‌دارد. سپس دبی فورد شما را هشیار می‌کند که در پهنه‌ی بی‌کران گیتی، یگانه و بی‌تا هستید و اگر نتوانید به راز نهان وجودتان پی ببرید، قطعه‌ای از جورچین هستی به درستی کامل نمی‌شود و جای آن خالی می‌ماند. آنگاه مشخص می‌کند که اگر پذیرای روشنایی‌ها و تاریکی‌های وجودتان نشوید یا به سخنی دیگر، نور و سایه‌ی درونتان را به تمامی در آغوش نکشید، نمی‌توانید در جورچین هستی در جای مناسب خود بنشینید. دبی فورد نشانه‌های راهنمایی را که در داستان خود به سر می‌بریم، پیش روی ما قرار می‌دهد. این که مدام در باره‌ی آینده خیا‌ل‌بافی می‌کنیم یا بارها درباره‌ی یک موضوع معین به فکر می‌پردازیم و به سخنی دیگر، پیوسته اسیر گذشته و آینده هستیم، نشانه‌ی واضح آن است که در نمایش‌نامه‌ی پیش‌نوشت خود ایفای نقش می‌کنیم. حاصل این اسارت و تکرارها همان گفت‌وگوی ذهنی و افکار پرهیاهوست که آرامش و قرار از ما می‌رباید و نمی‌گذارد از لحظه‌ی حال لذت ببریم. سرانجام، دبی راز چسبیدن ما را به داستان‌هایمان فاش می‌کند؛ این که امنیت را در محیط مأنوس و آشنا می‌جوییم و مهم‌تر از آن، از تغییر می‌ترسیم. در این مرحله دبی فورد با شهامتی بی‌مانند، ما را از یک خطر بزرگ برحذر می‌دارد؛ خطری که روشنفکران معنوی امروزی را بیش از همیشه تهدید می‌کند. آن خطر این است که در قالب گزین‌گویه‌های خردمندانه و پناه بردن به کلاس‌های خودشناسی یا خواندن مطالب روشنگرانه احساس کنیم آگاه شده‌ایم و از عمل کردن به این آگاهی بی‌نیاز هستیم؛ همین مسئله است که ما را دچار سرگشتگی بیشتر خواهد کرد.