استعاره

آنچه در مطالعه‌ی استعاره درخور اهمیت است، توجه به مطالعات این حوزه در بستر تاریخ و بررسی دگرگونی‌های آن در گذر زمان است. استعاراتی که در بلاغت ما به وجود آمده‌اند، قطعاً با استعاراتی که با زمینه‌ی فکری و فرهنگی دیگری پدیدار شده‌اند، متفاوت‌اند. به‌ نظر می‌رسد داشتن تصوری درست از استعاره در چنین سنت بلاغی‌، مستلزم آگاهی از روند تاریخی آن است. از این رو، درکتاب حاضر نخست به تطوّرِ استعاره در آثار بلاغی عربی و فارسی پرداخته‌ایم، آن‌گاه ارکان و انواع مختلف آن را تحلیل و نقد کرده‌ایم؛ تحلیل کارکردِ استعاره در حوزه‌های دیگر ادبیات و توجه به برخی از انواع استعاره‌های جدید مانند استعاره‌ی مفهومی و استعاره‌ی دستوری، بخش‌های دیگر کتاب را تشکیل می‌دهند.