گابو و مرسده!خداحافظ (روایتی از واپسین روزهای عمر گابریل گارسیا مارکز و مرسده بارچا)

در مارس 2014، گابریل گارسیا مارکز، یکی از چهره‌های ماندگار ادبیات قرن بیستم، به بیماری‌ای مبتلا شد که حتی مرسده بارچا، زنی که بیش از پنجاه سال در کنارش زندگی کرده بود، نیز از بهبودی او قطع امید کرد. مارکز که در میان دوستدارانش با لقب محبت‌آمیز «گابو» خطاب می‌شد، در آن زمان حدوداً هشتاد‌و‌هفت سال داشت و با بیماری زوال عقل نیز دست‌و‌پنجه نرم می‌کرد. در همان زمان، مرسده خطاب به پسرش رودریگو می‌گوید: «گمان می‌کنم پدرت از این بیماری جان سالم به در نبرد.» رودریگو با شنیدن این سخنان از خود می‌پرسد: «آیا پایان زندگی این‌گونه آغاز می‌شود؟» و همین سؤال موجب می‌شود که برای پرده‌برداشتن از اتفاقات واپسین روزهای عمر پدرش قلم به دست بگیرد و نوشته‌اش به روایتی صمیمی و صادقانه تبدیل شود که نه‌تنها رویداد‌های پیش از مرگ مارکز را بازگو می‌کند بلکه شخصیت خاص او را نیز آشکار می‌سازد. کتابِ گابو و مرسده، خداحافظ! ترکیبی از خاطرات درخشان و گزارش‌های دلخراشی است که جزئیات زندگیِ یکی از نوابغ دنیای ادبیات را روایت می‌کند و تصویری افشاگرانه از خانواده‌ای را به دست می‌دهد که با رنج فقدان عزیزشان روبه‌رو هستند. در مرکز این روایت مردی قرار دارد که حتی در آسیب‌پذیرترین وضع جسمانی و زوال عقلش، شوخ‌طبعی خود را حفظ کرده است. گابو هم‌زمان با آنکه غرق در محبت و توجه اطرافیانش است، با معضل حافظه‌ای که از دست خواهد داد (و البته از دست داده) دست‌به‌گریبان است. او در این مسیر از همراهیِ همیشگی و صمیمانه‌ی همسرش مرسده که همواره تأثیر شگرفی بر زندگی و کار او داشت بهره می‌برد. گابو و مرسده، خداحافظ! روایتی تلخ و شیرین، زیرکانه و تکان‌دهنده است که میراث باشکوه والدین رودریگو را ستایش می‌کند و هم‌زمان دریچه‌ای بی‌سابقه به زندگی خصوصی یکی از غول‌های ادبی جهان می‌گشاید. این کتاب هدیه‌ای جذاب به مخاطبان گابریل گارسیا مارکز در سراسر جهان است و یادبودی ارزشمند به قلم نویسنده‌ای که او را خیلی خوب می‌شناخت.