اگر خورشید بمیرد

درست است، تو فقط و فقط چیز‏هایی را دوست داری که ریشه در این کرۀ زمین دارند و داستان کرم ابریشمی را، که در پیله‏اش در انتظار پروانه شدن است، نمی‏فهمی. هرگز موفق نشدم تو را سوار هواپیما کنم. فقط یک بار، زمانی که می‏خواستی به تماشای باغ گیاه‏شناسی لندن بروی، نزدیک بود متقاعدت کنم. همین که کتابچۀ راهنمای باغ گیاه‏شناسی را به همراه بلیت هواپیما برایت آوردم، کتاب را ورق زدی و بلیت را پس دادی و پرسیدی: «نمی‏شود با قطار رفت؟» «پدر، خیلی زمان می‏برد.» «پس من نمی‏آیم.» به جای تو مادر به آن سفر رفت که در تمام طول سفر هم کمربند ایمنی را به خیال اینکه چتر مستحکم نجات است، بسته نگه داشت و هرازگاهی می‏گفت: «پدرت حق دارد، این همه عجله برای چیست؟» سرعت برای شما عجله است، هواپیما‏ها را دوست ندارید. شرط می‏بندم شما هم در دلتان مثل پدربزرگ فکر می‏کنید، که هواپیما‏ها برایش پرندگان بدجنس و گستاخی بودند که می‏بایستی با چوب به جانشان افتاد و آنها را زد.