پیوند جان و جانان (عاشقانه هایی برای نماز و نیایش)

نماز کلمه‌ای پارسی، از ریشه‌ی «نم»، به معنای خم‌شدن و تعظیم‌کردن است. در متون کهن فارسی، نماز به معنای دعا و نیایش نیز به کار رفته است. آیین نماز در همه‌ی ادیان جایگاهی بلند دارد. بندگان شکرگزار کسانی هستند که نماز به‌جا آورند و برپاداشتن نماز را نیازی درونی بدانند، نه ترس از عقوبت الهی و انجام‌ندادن تکلیف. کتاب پیوند جان و جانان نماز را بن‌مایه قرار داده و در چهار فصل، با نگاهی متفاوت و نگارشی ادبی، اهمیت نماز و برپاداشتن آن را توصیف کرده و توضیح می‌دهد. فصل اول کتاب درباره‌ی چیستی و اعجاز نماز و چرایی خواندن آن است. در فصل دوم، تک‌تک اجزای نماز با تفسیری ادبی به مخاطب معرفی می‌شود. فصل سوم به قطعه‌هایی نیایش‌گونه اختصاص یافته است و در فصل چهارم نیز نوزده قصه و حکایت تاریخی مربوط به نماز ذکر شده است.